Hallo,

Ik ben Laura 👋

Laat me je wat meer vertellen over hoe het komt dat ik doe wat ik nu doe.

Ik ben altijd al geboeid geweest door verhalen, al van kinds af aan. In mijn studies aan de KU Leuven koos ik voor Taal-en Letterkunde (Oud-Grieks en Engels). Daar was de focus (naast het taalkundige aspect) vooral op literaire elementen, verhaalstructuren, motieven en de socio-culturele context. Na mijn bachelor had ik nog steeds niet genoeg van verhalen. Het bleef me fascineren hoe mensen verhalen vertellen, waarom ze dat doen en wat verhalen teweeg kunnen brengen. Wat ik vooral wou weten: wat maakt een verhaal een goed verhaal? Het antwoord is: storytelling. In mijn master Bedrijfscommunicatie focuste ik verder op corporate storytelling, de verhalen die bedrijven gebruiken om klanten te overtuigen van hun visie en product.

Daarnaast dompelde ik me onder in content marketing en copy writing. Het eigenlijke doel was daarin carrière te maken. Na acht weken stage gelopen te hebben in een bekend content marketing bureau was me één ding pijnlijk duidelijk: hoe graag ik ook met taal bezig ben, ik had geen zin in een kantoorjob. Mijn stage was een hele leerrijke ervaring, en ik ben dankbaar dat ik heb mogen meemaken wat ik niet wil doen.

Mijn studies waren geen walk in the parc, eerste jaar kwam corona en het jaar daarna verloor ik een groot deel van mijn gehoor. Voor iemand die opgegroeid was in de muziek, was dat een zware klap. (Om nog maar te zwijgen hoe onhandig en eenzaam het is.) Net op het moment dat ik had gedacht weer mijn leven in handen te kunnen pakken werd het verdriet en de isolatie nog groter. Een depressie volgde, ik dacht dat ik mijn studies niet ging kunnen afmaken en verloor steeds meer vreugde. Na bijna een jaar besloot ik dat het genoeg was geweest en kocht ik een beginners DSLR-camera. Ik ging vastleggen wat mij gelukkig maakte, dingen die me inspireerden zodat ik me op moeilijkere momenten kon optrekken aan die beelden. Soms alleen en soms met mijn zus ging ik naar het bos om te wandelen en te zijn, maar vooral om rondom mij te kijken. De troost en verwondering die ik daar vond, zijn onbeschrijfelijk.

Na een tijdje verschoof mijn perspectief langzaam van natuurfotografie naar portretfotografie. Ik zag dat ieder mens een eigen verhaal heeft en ontdekte des te meer hoe uniek wij allemaal zijn. We zijn allemaal levende verhalen. Een verlangen om een deeltje van mensen hun verhaal vast te leggen werd steeds groter en groter. Ik volgde Skillshare cursussen en keek eindeloos veel YouTube videos over fotografie. Al bij al was het een grote stap in het onbekende want ik wist niks van fotografie noch over camera’s. Ik stelde mij tot doel dat wat woorden niet kunnen vatten, ik dat met beeld wilde documenteren. Zo leerde ik over de instellingen van mijn camera maar ook over framing, compositie, rule of thirds, foto’s bewerken met Lightroom enz.

Ik maakte mijn studies af en besloot daarna om voor mijn droom te gaan: ik ging fotograaf worden. Maar dan wel met een heel eigen concept. Namelijk, mijn studio is in de natuur want ik wil mensen terug in het landschap plaatsen. Enerzijds omdat het mij veel gegeven geeft, maar anderzijds omdat er daar voldoende ruimte is om te zijn, te vertragen, voor verwondering en voor zoveel meer. Ik hoop mensen beelden te kunnen geven waar ze met een warm hart kunnen naar terug kijken.

Ziezo, hier zijn we dan beland waar we vandaag de dag zijn. Ik ben beginnende ondernemer fotograaf in bijberoep en vind het reuze spannend mijn droom een kans te geven. Iedere dag ben ik bezig verder mijn verhaal te schrijven. En als er één ding is dat ik geleerd heb uit de voorbije jaren, dan is het wel dat moeilijke hoofdstukken vervolgd kunnen worden door lichtere, zolang het hoofdpersonage het heft maar in eigen handen neemt.

Laura